آنها و قيل قائل به اين قول بعضى گفتند اصحاب و رفقاء آنها كه گفتند
اقْعُدُوا
و بعضى گفتند قائل نبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بوده بر وجه تهديد و اعراض و بعضى گفتند بر وجه اذن ، لكن ظاهر آيه بقرينه كره اللَّه و ثبّطهم قائل خداوند است لكن بقول تكوينى نه تشريعى و لفظى مثل قوله تعالى
إِنَّما قَوْلُنا لِشَيْءٍ إِذا أَرَدْناهُ أَنْ نَقُولَ لَهُ كُنْ فَيَكُونُ
نحل آيه 42
مَعَ الْقاعِدِينَ
مراد قاعدين كسانى كه علنا مخالفت كردند و خروج نكردند .
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 47 ]
لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ ما زادُوكُمْ إِلاَّ خَبالاً وَ لَأَوْضَعُوا خِلالَكُمْ يَبْغُونَكُمُ الْفِتْنَةَ وَ فِيكُمْ سَمَّاعُونَ لَهُمْ وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ( 47 )
و اين منافقين اگر خارج شده بودند در شما مؤمنين براى جهاد زياد نميكردند بر شما مگر فساد را و هر آينه ميگذاردند در ميانه شما يعنى افساد ميكردند و طلب ميكردند براى شما فتنه و فساد را و در ميان شما كسانى بودند كه گفتههاى آنها را منتشر ميكردند در اطراف شما و گفتههاى شما را براى دشمنان شما و خداوند عالم بظلم كنندگان است .
اين آيه شريفه بيان علت اينست كه در آيه قبل اشاره فرموده كه علت اينكه خداوند است اينها با شما خارج شوند اين امور است كه
لَوْ خَرَجُوا فِيكُمْ
اگر با شما خارج شده بودند
ما زادُوكُمْ إِلَّا خَبالًا
و خبال تفسير شده بشرّ و فساد و غدر و مكر و عجز و جبن و جامع همه اينها بجز ضرر بر شما نبود يا شما را ميترساندند از مشركين و كفار يا وسائل غلبه آنها را بر شما ايجاد ميكردند يا با شما مكر و خدعه مينمودند يا ايجاد شرّ و فساد ميكردند بهر طريقى بود بودن آنها براى شما ضرر و مفسده داشت .
وَ لَأَوْضَعُوا خِلالَكُمْ
هر آينه ميافتند ميان شماها كنايه از اينكه بين