تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى) — صفحة 187

مساهمون:

ص١٨٧
از دين خارج شدند و از اسلام بيرون رفتند زيرا مارق تجاوز از دين و تعدى از دين است .
وَ طَعَنُوا فِي دِينِكُمْ
طعنهء نيزه را گويند كه سوراخ مىكند بدن را و طعن در دين القاء شبهه است در قلوب مؤمنين و رخنه در دين است كه امروز مبلّغين سوء نسبت بضعفاء اهل ايمان دارند و از اين آيه استفاده مىشود كه واجب است با اينها مقاتله نمود بالاخص كسانى كه در شئونات ائمه القاء شبهه ميكنند .
فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ
رؤساء كفار كه بقيه كفار تابع آنها هستند
إِنَّهُمْ لا أَيْمانَ لَهُمْ
پاىبند به هيچ قرارداد و عهد و قسم نيستند
لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ
از ترس شمشير دست از مخالفت بردارند و رخنه در دين نكنند و بر خلاف عهد و يمين قيام نكنند و لو اينكه ايمان نياورند و اسلام اختيار نكنند و سرگذشت كه تعبير بلعلّ در كلام الهى بمعنى ترجى نيست بلكه بمعنى ينبغى است كه سزاوار است كه منتهى شوند

[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 13 ]

أَ لا تُقاتِلُونَ قَوْماً نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ وَ هَمُّوا بِإِخْراجِ الرَّسُولِ وَ هُمْ بَدَؤُكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ أَ تَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 13 ) آيا مقاتله نميكنيد قومى را كه نقض كردند و خلف قسمهاى خود نمودند و در مقام برآمدند كه رسول محترم را اخراج بلد كنند و حال آنكه آنها ابتداء كردند در مقاتله با شما اول دفعه آيا از آنها ميترسيد پس خداوند سزاوارتر است كه از مخالفت او بترسيد اگر ايمان به او آورده باشيد .
أَ لا تُقاتِلُونَ
همزه استفهام توبيخ است يعنى نبايد ترك مقاتله با آنها كنيد كه دليل بر وجوب مقاتله است
قَوْماً نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ
بعضى گفتند مشركين بودند كه ميخواستند حضرت را از مكه خارج كنند ، بعضى گفتند يهود بودند كه اراده كردند آن حضرت را از مدينه اخراج كنند و هر دو باطل است اما مشركين