پيدا ميكنيد و عزت و شوكت خود را از دست ميدهيد و صبر كنيد محققا خداوند با صبر كنندگان است .
وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ
وجوب اطاعت خدا و رسول عقلى است و اوامر شرعيه به آن ارشادى است تابع مرشد اليه است و آيه و لو در مورد جهاد است لكن در جميع احكام و اوامر الهيه باطلاقه و تنقيح مناط قطعى ميآيد
وَ لا تَنازَعُوا
اختلاف داخلى و نزاع دودستگى با هم ايجاد نكنيد كه هر دو ضعيف ميشويد و در امتثال اوامر الهى مخصوصا در امر جهاد سست ميشويد
فَتَفْشَلُوا
و اگر سستى كرديد آن عظمت و قدرت و عزت و شوكت و اسم و عنوان كه اسلام و مسلمين پيدا كرده از دست ميرود كه مفاد
وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ
است و البته بايد در شدائد و مصائب بردبار باشيد و صبر كنيد
وَ اصْبِرُوا
كه از امير المؤمنين عليه السّلام است در نهج البلاغة ميفرمايد
( عليكم بالصبر فانّ الصبر من الايمان كالرأس من الجسد و لا خير فى جسد لا رأس معه و لا فى ايمان لا صبر معه )
بعلاوه
إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ
خداوند با صابرين است
( الصبر مفتاح الفرج )
صبر تلخ آمد و ليكن عاقبت * ميوه شيرين دهد پرمنفعت
[ سوره الأنفال ( 8 ) : آيه 47 ]
وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بَطَراً وَ رِئاءَ النَّاسِ وَ يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ وَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ( 47 )
و نباشيد شما مسلمين مثل كفار قريش كه از مكه و مركز خود خارج شدند با زنهاى مغنيّه و شرب خمر و ساز و آواز و ميخواستند بسائر ناس عظمت و شوكت خود را بنمايند با اينكه قلبا و باطنا بيم و خوف داشتند و ديگران را منع ميكردند از راه حق و دين مقدس اسلام و حال آنكه خداوند به تمام كارهاى آنها احاطه علمى و قدرتى دارد .
وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ خَرَجُوا مِنْ دِيارِهِمْ
راجع بمشركين قريش است كه