الَّذِينَ كَذَّبُوا شُعَيْباً
تكرار اين جمله تأكيد است
كانُوا هُمُ الْخاسِرِينَ
جواب آن جمله است كه گفتند
لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْباً إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ
به اينكه متابعين شعيب خسران نديدند شما خاسر شديد .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 93 ]
فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَ قالَ يا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ نَصَحْتُ لَكُمْ فَكَيْفَ آسى عَلى قَوْمٍ كافِرِينَ ( 93 )
پس اعراض فرمود شعيب از كفار و مشركين و فرمود اى قوم من هرآينه بتحقيق من ابلاغ كردم بشما دستورات پروردگار خود را و نصيحت كردم شما را كه بپذيريد فرمان الهى را و شما نپذيرفتيد پس براى چه و چگونه محزون باشم از نزول بلا بر قومى كه كافر هستند .
فَتَوَلَّى عَنْهُمْ
اين در موقعى بوده كه خبر داده از نزول بلاء و چون بايد پيغمبر با مؤمنين از ميان قوم بيرون روند كه از بلاء نجات يابند موقعى كه حضرت شعيب خواست خارج شود و از قوم بيرون رود به آنها فرمود
قالَ يا قَوْمِ
خطاب بكفار قوم
لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي
من بوسيله رسالتم عمل كردم و آنچه بايد و شايد بشما از دستورات الهى رساندم بعلاوه
وَ نَصَحْتُ لَكُمْ
شما را هم پند و اندرز دادم و آنچه صلاح شما بود گفتم نپذيرفتيد ديگر براى چه و چگونه كه مفاد فكيف است آسى متكلم وحده است محزون و غصهدار باشم كه شما گرفتار بلاء و هلاكت شويد يعنى نبايد كسى محزون باشد
عَلى قَوْمٍ كافِرِينَ
از اين جمله و آيات بسيارى در قرآن استفاده مىشود كه مؤمن نبايد براى كفار كه گرفتار هر گونه عذابى در دنيا و آخرت شوند دلسوزى كند و محزون باشد بلكه مخالف و معاند و غير مؤمن هر كه هست و هر چه هست بايد لعن كرد و از خداوند طلب كرد شدت عذاب آنها را و از آنها بيزارى جست چنانچه خطاب بپيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم