عَلَى اللَّهِ تَوَكَّلْنا
توكل از اعتقاد بتوحيد افعالى آن هم مرتبه سوم آن پيدا مىشود .
توضيح - از براى توحيد افعالى چهار مرتبه در اخلاق گفتند : قشر القشر و قشر و لبّ و لبّ اللب نظير گردو و بادام جوز و لوز ، قشر القشر فقط اقرار به زبان است و لكن نظر تمام باسباب است و اين توحيد منافقين است ، قشر قلبا هم معتقد است لكن رسوخ در قلب نكرده و اسباب را هم بىاثر نميداند و اين توحيد عوام است ، و لبّ رسوخ در قلب كرده و اسباب را هم بدست مسبب الاسباب ميداند و هيچگونه نظر به آنها ندارد كه توحيد خواص است و توكل در اين مرتبه حاصل مىشود ، و لب اللب آنست كه غير خدا نمىبيند و اين توحيد خاص الخاص است و مخصوص بمقام آل اطهار سلام اللَّه عليهم است .
رَبَّنَا افْتَحْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ قَوْمِنا بِالْحَقِّ
فتح در اينجا بمعنى گشايش است مثل سوره فتح
إِنَّا فَتَحْنا لَكَ فَتْحاً مُبِيناً
آيه 1 ، كه از ضيق و گرفتارى قوم نجات پيدا كنند مفاد ( خلّصنا و نجّنا ) است و تعبير به حق يعنى آن نحوى كه صلاح ميدانى و مقتضى است و موافق با حكمت و عدل است
وَ أَنْتَ خَيْرُ الْفاتِحِينَ
زيرا عالم بصلاح و فساد هستى كه معناى اراده است چنانچه حكمت علم بمصالح و مفاسد است و هر دو از شئون علم است و عين ذات چنانچه ذكر شد .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 90 ]
وَ قالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ لَئِنِ اتَّبَعْتُمْ شُعَيْباً إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُونَ ( 90 )
و گفتند جماعتى از سران قوم كسانى كه كافر شدند بساير افراد قوم كه ضعفاء قوم بودند و تبعيت از رؤساء ميكردند كه اگر دست از دين ما بكشيد و رو بشعيب كنيد و متابعت او را نمائيد در اين هنگام شما البته خاسر ميشويد و سرمايه دين را از دست ميدهيد .