باقر عليه السّلام اينكه جبرئيل امين با جمعى از ملائكه ابتداء نزد حضرت ابراهيم ( ع ) آمدند براى آنها گوساله كباب كرد و آنها نخوردند و ابراهيم متوحش شد آنها گفتند ما رسولان الهى هستيم و او را بشارت باسحق و بعد از اسحق يعقوب دادند از آنها پرسيد براى چه آمدهايد گفتند براى هلاكت قوم لوط ، ابراهيم ( ع ) شفاعت كرد كه مفاد آيه شريفه
يُجادِلُنا فِي قَوْمِ لُوطٍ
است گفتند
يا إِبْراهِيمُ أَعْرِضْ عَنْ هذا إِنَّهُ قَدْ جاءَ أَمْرُ رَبِّكَ وَ إِنَّهُمْ آتِيهِمْ عَذابٌ غَيْرُ مَرْدُودٍ
هود آيه 78 ، زيرا شفاعت خاص باهل ايمان است كافر و مخالف قابل شفاعت نيستند پس از آن آمدند نزد حضرت لوط مشغول بود در مزرعه خود و بسيار مهمان دوست بود لكن قومش او را منع كرده بودند از آوردن مهمان و گفته بودند كه ما تو را نزد مهمان مفتضح ميكنيم و با مهمان تو آن عمل شنيع را مرتكب ميشويم و اين ملائكه گفتند ما مهمان توايم شبانه مخفيانه آنها را آورد منزل و چون امرأه او كافره بود و با كفار قرار داده بود كه اگر شب لوط مهمان آورد بالاى بام آتش روشن كند رفت روشن كرد قوم فهميدند دور خانه لوط جمع شدند و اراده اين عمل را داشتند جبرئيل پر زد چشم آنها كور شد كه مفاد
فَطَمَسْنا أَعْيُنَهُمْ
قمر آيه 32 است و بلوط گفتند كه شبانه از ميان قوم با اهلش خارج شود سواى امرأه او كه گذشت و صبح هفت شهر قوم لوط را از زمين كند و آن قدر بالا برد كه صداى كلاب آنها و خروسان آنها را ملائكه شنيدند و از بالاى سر آنها سنگ باريد و اين هفت شهر واژگون گرديد و سنگ عظيمى بر سر امرأه لوط آمد و تمام هلاك شدند ملخص حديث و اين جملات در آيات شريفه اشاره دارد مثل
جَعَلْنا عالِيَها سافِلَها وَ أَمْطَرْنا عَلَيْها حِجارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ
هود آيه 84 .
در بعض اخبار دارد هر كه عمل قوم لوط را مرتكب شود مبتلا به اين سنگها مىشود در موقع خودش و استشهاد فرمودند به آيه بعد از اين آيه
مُسَوَّمَةً عِنْدَ رَبِّكَ