نه وجوب مگر در صورتى كه حفظ نفس منوط به او باشد كه واجب مىشود و نيز از باب مثال است و جميع نعم الهيه از اين باب است ملبوسات و منكوحات و سائر لذائذ نفسانى مشروط بر اينكه از راه حلال باشد نه از ممر حرام .
وَ لا تُسْرِفُوا
اسراف زيادهروى در مصرف است مقابل تقتير كه در مصارف لازمه هم كوتاهى كند و صرف نكند و مقابل تبذير كه بى جا و در مصارف غير عقلايى و غير مشروع صرف كند و مقابل قصد و اقتصاد كه ميانه روى كه صرف در مصارف مشروعه عقلايى كند و بالجمله چهار عنوان است : اسراف ، تقتير ، تبذير ، قصد فقط قصد ممدوح است و مطلوب و آن سه مذموم و مبغوض و حرام است بلكه اسراف از معاصى كبار شمرده شده و آيات شريفه در مذمت او نازل من جمله همين آيه
إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ
زيرا عدم حب الهى دال بر مبغوضيت است بخصوص در مقام كه بمنزله علت تحريم است .
و اما اخبار در بعضى به نماز عيدين و بعضى به نماز جمعه و بعضى به نماز جماعت و بعضى بمطلق نماز در مساجد و بعضى بعطر زدن بعضى به لباس جديد و معلوم است تمام اينها بيان مصداق است و منافات با عموم آيه ندارد و تعارضى هم بين آنها نيست
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 32 ]
قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا خالِصَةً يَوْمَ الْقِيامَةِ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ( 32 )
بگو اى رسول اكرم ( ص ) كيست كه حرام كرده باشد زينتهايى كه خداوند خارج فرموده از براى بندگان خود و چيزهاى پاكيزه از اقسام روزيها بگو اينها از براى كسانيست كه ايمان آوردند و مخصوص آنها است شريك ندارند روز قيامت همين نحو ما تفصيل ميدهيم آيات خود را براى كسانى كه ميدانند .