[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 20 ]
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما وَ قالَ ما نَهاكُما رَبُّكُما عَنْ هذِهِ الشَّجَرَةِ إِلاَّ أَنْ تَكُونا مَلَكَيْنِ أَوْ تَكُونا مِنَ الْخالِدِينَ ( 20 )
پس وسوسه نمود براى آدم و حوى شيطان تا اينكه ظاهر كند از آنها آنچه مستور بود از عورتهاى آنها و گفت نهى نفرموده شما را پروردگار شما از اين شجره مگر اينكه بوده باشيد شما دو ملك يا بوده باشيد جاويدانى .
فَوَسْوَسَ لَهُمَا الشَّيْطانُ
وسوسه شيطان دو نحوه است يك نحوه خطور بقلب است كه تعبير به خيال مىشود در مقابل الهام ملك و اغلب از اين بابست و لكن چون قلوب معصومين از انبياء و ائمه عليهم السّلام مصون است و شيطان راه ندارد از اين طريق نميتواند وارد شود . و نحوه ديگر آنكه بيك صورتى در آيد كه يتشكل باشكال مختلفه و القاء شبهه كند كه باطل را به صورت حق يا به عكس جلوه دهد چنانچه مبلغين سوء از ارباب ضلال ميكنند مثل آن پير مرد نجدى كه داخل در دار الندبه مشركين شد كه بر دفع پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم تشكيل داده بودند و مثل آن پير مردى كه درب مسجد نبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم آن مؤمن شيعه را اغفال كرد و خونهاى ناحق كه بر گردن شيخين ماليده شده بخلوق بهشتى تعبير كرد و مانع شد او را از لعن شيخين و هزارها مثال ديگر و وسوسه با آدم و حوى از اين قبيل بوده .
لِيُبْدِيَ لَهُما ما وُورِيَ عَنْهُما مِنْ سَوْآتِهِما
بعضى توهم كردند كه شيطان ميدانسته كه اكل شجرة موجب ابداء عورتين مىشود لكن توهم فاسديست بلكه لام ليبدى لام غاية است يعنى وسوسه شيطان مورث ابداء شد و اين اثر بر او مترتب گرديد ، و نكته مهمه كه ميتوان از اخبار هم استفاده نمود اينكه حكمت مهمه كه خداوند عورتين را به انسان و ساير حيوانات عنايت فرموده براى دفع اخبثين و خروج منى براى توالد و تناسل است و چون در بهشت نه مدفوعات دارند و نه