أَكابِرَ مُجْرِمِيها
ممكن است اضافه باشد يعنى در ميان مجرمين قرية اكابر آنها يا صفة باشد يعنى اكابرى كه مجرمين آن قريه بودند
لِيَمْكُرُوا فِيها
متعلق بجعلنا كه اين نحوه جعل شده ، و مكر عبارت از عمليست كه به صورت محبوب طرف است و در باطن مبغوض است و اگر نسبت به خدا داده شد
وَ مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَيْرُ الْماكِرِينَ
آل عمران آيه 47 مراد اينست كه دولت و عزت و رياست و قوت و قدرت و مهلت ميدهد تا هر چه بتوانند طغيان و سركشى و فساد و ظلم و معصيت كنند و بعقوباتش گرفتار شوند
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
آل عمران آيه 172 ، و همين آيه را عليّه عاليه بر يزيد پليد تلاوت فرمود ، و اگر نسبت ببنده داده شد اينست كه از راه دوستى دشمنى كنند مثل مأمون ملعون با حضرت رضا عليه السّلام ، و اين اكابر فريب ميدهند اهل قريه را كه در طلب حق نروند و ايمان نياورند و بكفر و ضلالت بسر برند .
وَ ما يَمْكُرُونَ إِلَّا بِأَنْفُسِهِمْ
چنانچه بيان شد كه گناه سائرين را هم تحمل ميكنند و گرفتار ميشوند
وَ ما يَشْعُرُونَ
خيال ميكنند از گرده آنها بار كشيديم و از تبعيت آنها استفاده كرديم و بر آنها رياست و بزرگى نموديم .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 124 ]
وَ إِذا جاءَتْهُمْ آيَةٌ قالُوا لَنْ نُؤْمِنَ حَتَّى نُؤْتى مِثْلَ ما أُوتِيَ رُسُلُ اللَّهِ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ سَيُصِيبُ الَّذِينَ أَجْرَمُوا صَغارٌ عِنْدَ اللَّهِ وَ عَذابٌ شَدِيدٌ بِما كانُوا يَمْكُرُونَ ( 124 )
و زمانى كه آمد آنها را آيه و معجزه بدست نبىّ اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه دليل بارز بر رسالت و صدق دعواى آن بود گفتند اين كفار كه ما ايمان نميآوريم تا زمانى كه اقامه معجزه مثل معجزاتى كه بر انبياء سلف بود بياورد خداوند بهتر و داناتر است كه رسالت را كجا قرار دهد زود باشد كه به آنها اصابت كند آنهايى كه مخالفت