بزن پدر و زنا به غير و غير اينها لكن ظاهر اينست كه ترك معاصى كنيد چه علانيه باشد كه اشاعه فحشاء مىشود و پرده شريعت پاره مىشود و چه در خفاء و پنهانى اگرچه عقوبتش كمتر است لكن كسى كه از مردم حياء كند و از خدا حياء نداشته خدا را كوچكتر از خلق دانسته .
إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الْإِثْمَ
كسب تحصيل است يعنى ارتكاب اثم ميكنند
سَيُجْزَوْنَ
يعنى استحقاق عقوبت دارند ولى قابل عفو و مغفرت هست
بِما كانُوا
به آن معاصى كه بودند
يَقْتَرِفُونَ
يعملون و يفعلون و يأخذون از ماده قرفه .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 121 ]
وَ لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ وَ إِنَّ الشَّياطِينَ لَيُوحُونَ إِلى أَوْلِيائِهِمْ لِيُجادِلُوكُمْ وَ إِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ ( 121 )
و نخوريد از آن مذبوحاتى كه ذكر اسم خدا بر او برده نشده و محققا خوردن ميته فسق است و بدرستى كه شياطين هراينه وسوسه ميكنند باولياء و دوستان خود كه با شما مجادله كنند و اگر شما اطاعت آنها را كرديد محققا شما جزو مشركين هستيد .
وَ لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ
و اين اعم است از اينكه ذكر غير اسم خدا بر او برده شده باشد مثل اصنام كه مشركين قربانى براى بتها ميكردند يا ذكر هيچ اسمى بر او برده نشده باشد و نيز اعم است از اينكه ذابح معتقد بلزوم ذكر اسم اللَّه نباشد مثل كفار يا معتقد باشد ولى ذكر اسم اللَّه نكرده باشد و نيز اعم است از اينكه عدم ذكر اسم اللَّه از روى عمد باشد يا نسيان لكن در اخبار شيعه و فتاواى علماء استثناء شده كه اگر مسلم نسيانا ذكر اسم اللَّه نكرده حرام نميشود و اين چنانچه گذشت يكى از شرائط تذكيه است و بقيه شرائط هم ملحق به اين حكم مىشود و بالجمله اكل ميته حرام است .