چنانچه در حق شهداء ميفرمايد
وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ
آل عمران آيه 163 ، و اين اختصاص بشهداء ندارد انبياء و اوصياء و اولياء و صالحين و اخيار و ابرار و مؤمنين تمام زندهاند و مستقر و ثابت و باقى هستند ببقاء اللَّه ، و اما غير مؤمن از كفار و معاندين و مخالفين و امثال آنها حيات و زندگانى و بهرهبردارى از نعم الهى منحصر به اين چهار روز دنيا است و بعد گرفتار هلاكت و عذاب و سخط و غضب الهى مردهاند بلكه ميتوان گفت در همين دنيا هم مادامى كه كافر هستند مردهاند چنانچه در وصف پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ميفرمايد
إِذا دَعاكُمْ لِما يُحْيِيكُمْ
انفال آيه 24 ، معلوم است مرده را زنده ميكنند اين حيات عاريتى بنحو وديعه گرفته مىشود و منظور اخبار هم همين است زيرا استقرار و ثبات مؤمن براى ثبات ايمان او است و زوال و فناء كافر براى زوال ايمان است .
قَدْ فَصَّلْنَا الْآياتِ لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ
فقه بمعنى فهم است مرادف با درك ، كسانى كه فهم آنها ناقص است و قوه درّاكه آنها كوتاه است مثل گوسفند و حمار اينها از آيات الهى بهرهبردارى نميكنند
إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا
فرقان آيه 44 .
[ سوره الأنعام ( 6 ) : آيه 99 ]
وَ هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجْنا بِهِ نَباتَ كُلِّ شَيْءٍ فَأَخْرَجْنا مِنْهُ خَضِراً نُخْرِجُ مِنْهُ حَبًّا مُتَراكِباً وَ مِنَ النَّخْلِ مِنْ طَلْعِها قِنْوانٌ دانِيَةٌ وَ جَنَّاتٍ مِنْ أَعْنابٍ وَ الزَّيْتُونَ وَ الرُّمَّانَ مُشْتَبِهاً وَ غَيْرَ مُتَشابِهٍ انْظُرُوا إِلى ثَمَرِهِ إِذا أَثْمَرَ وَ يَنْعِهِ إِنَّ فِي ذلِكُمْ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ( 99 )
و او است خداوندى كه نازل نمود از طرف بالا آب را كه باران باشد پس بيرون آورديم رستن هر چيزى را پس خارج كرديم از او سبزيها كه از آن سبزه خارج ميكنيم دانهها كه روى يكديگر سوار شدهاند كه خوشههاى گندم و جو و ساير