پروردگار از امير المؤمنين عليه السّلام كه در مناجاتش عرض مىكند
( كفانى عزا ان تكون لى ربا و كفانى فخرا ان اكون لك عبدا )
و در مورد رسول خدا اول شهادت بعبوديت ميدهى سپس برسالت اشهد ان محمدا عبده و رسوله ) صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم .
أَنْ يَكُونَ عَبْداً لِلَّهِ
هرگز دعوى الوهيت و بنوت از او صادر نشده چنانچه ميفرمايد در سوره مائده آيه 116
إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي إِلهَيْنِ مِنْ دُونِ اللَّهِ قالَ سُبْحانَكَ ما يَكُونُ لِي أَنْ أَقُولَ ما لَيْسَ لِي بِحَقٍّ
، الى قوله :
ما قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا ما أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ
الايه
وَ لَا الْمَلائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ
اشاره بروح القدس است كه نصارى گفتند اب و ابن و روح القدس كه ملائكه هم استنكاف از عبوديت حق ندارند .
وَ مَنْ يَسْتَنْكِفْ عَنْ عِبادَتِهِ وَ يَسْتَكْبِرْ
مثل كياسره و جبابره و قياسره و فراعنه و امثال آنها
فَسَيَحْشُرُهُمْ إِلَيْهِ جَمِيعاً
نيكان و بدان را جميعا در قيامت روز حشر مجتمع خواهند كرد و هر كه را بجزاء خود خواهند رسانيد .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 173 ]
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَ يَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَ أَمَّا الَّذِينَ اسْتَنْكَفُوا وَ اسْتَكْبَرُوا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذاباً أَلِيماً وَ لا يَجِدُونَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَ لا نَصِيراً ( 173 )
بعد از اينكه تمام در روز حشر مجتمع شدند آنها را دو دسته ميكنند پس كسانى كه ايمان آوردند و عمل صالح نمودند اجر و مزد آنها را به مقدار كافى و وافى عنايت ميفرمايد بلكه زيادتر از مقدار كافى بفضل و كرم خود مرحمت مىكند ، و اما كسانى كه استنكاف از توحيد نمودند و مشرك شدند و تكبر ورزيدند و زير بار انبياء نرفتند پس آنها را عذاب مىكند عذاب دردناكى و يافت نميشود براى آنها