فَأَتَتْ بِهِ قَوْمَها تَحْمِلُهُ قالُوا يا مَرْيَمُ لَقَدْ جِئْتِ شَيْئاً فَرِيًّا يا أُخْتَ هارُونَ ما كانَ أَبُوكِ امْرَأَ سَوْءٍ وَ ما كانَتْ أُمُّكِ بَغِيًّا
مريم آيه 27 و 28 ، خداوند بيان فرموده و اين بهتان نظير بهتانيست كه عايشه بماريه قبطيه زده در مورد ابراهيم فرزند رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و در سوره نور آيات بسيارى است در شرح اين قسمت و بس است در عقوبت افتراء و بهتان كذايى آيه شريفه
إِنَّ الَّذِينَ يَرْمُونَ الْمُحْصَناتِ الْغافِلاتِ الْمُؤْمِناتِ لُعِنُوا فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
نور آيه 23 ، بلكه مشتمل بر معاصى زيادى است .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيات 157 تا 158 ]
وَ قَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَ ما قَتَلُوهُ وَ ما صَلَبُوهُ وَ لكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ وَ إِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ ما لَهُمْ بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلاَّ اتِّباعَ الظَّنِّ وَ ما قَتَلُوهُ يَقِيناً ( 157 ) بَلْ رَفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً ( 158 )
و گفتار يهود كه گفتند ما كشتيم مسيح عيسى پسر مريم رسول خدا را و حال آنكه او را نكشتند و بدار نزدند و لكن امر بر آنها مشتبه شد در مورد عيسى ( ع ) و محققا كسانى كه در مورد عيسى اختلاف كردند آنچه گفتند از روى شك بود و علم بگفتار خود نداشتند مگر متابعت گمانهاى خود و يقينا او را نكشتند بلكه خداوند او را برد در مقام رفيعى در ظل عنايت خود و خداوند عزيز است در مقام حفظ عيسى و حكيم است در مصلحت نگاهدارى او .
در مورد قتل حضرت عيسى عليه السّلام و بدار زدن او يهود و نصارى متّفق هستند و كيفيت آن بنا بر نقل بعض اخبار بطور خلاصه اينست كه يهود عيسى را با اتباعش كه حواريين او بودند گرفتند و حبس نمودند و شبى كه تصميم داشتند كه فردا عيسى