پس من باب مثال اگر روح عايشه را در كالبد بدن كلب اصحاب كهف نمايند و جهنم برند و روح كلب اصحاب كهف را در كالبد عايشه نمايند و بهشت برند عايشه معذب است و كلب متنعم .
بنا بر اين روح كافر و فاسق در هر بدنى باشد از دوره عمر خود معذب است و مراد از معاد جسمانى اينست كه روح تعلق بجسم ميگيرد كه هر دو قسم عذاب به او متوجه شود ، يا اگر روح مؤمن باشد هر دو قسم تنعم را داشته باشد .
و كسانى كه منكر معاد جسمانى هستند منحصر ميكنند تنعم و عذاب را فقط بيك قسم و اين مخالف نصوص قرآن و ضرورت اسلام و صراحت اخبار متواتره و ادله واضحه كه ما در مجلد سوم كلم الطيب از صفحه 20 تا 44 متعرض شدهايم بعلاوه اشكال در خصوص اين آيه را ائمه عليهم السلام جواب دادند به اينكه همان پوست سوخته شده را دو مرتبه صورت پوست ميدهند كه ماده يكيست صورت عوض مىشود و مثال بخشت ميزنند كه اگر خاك شود و گل گردد و در قالب خشت شود ميتوان گفت اين خشت همان خشت است و ميتوان گفت غير از آن است ، مؤلف گويد كه اين تفسير را از لفظ تبديل در خود آيه ميتوان استفاده كرد بپردازيم بشرح
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا
مراد كفر بجميع آيات نيست و لو جمع مضاف افاده عموم دارد بلكه مراد كفر باى آية من آياتنا است كه شامل جميع طبقات كفار و مخالفين و منكر بعض ضروريات و مبدعين در دين و هتك بعض مقدسات دين و بىاعتنايى ببعض احكام اسلام مىشود .
سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً
سوف اشاره بيوم القيمة است و نصليهم بمعنى انداختن و القاء است ( نارا ) مفعول فيه يعنى فى النار ( كلما ) زمانيه است يعنى هر زمانى كه ( نضجت ) بمعنى طبخ اشاره به از بين رفتن است ( جلودهم ) پوست بدن آنها .
( بدلناهم ) تبديل بمعنى تغيير و عوض نمودن است ( جلودا غيرها ) پوست ديگرى