منتفع شويد از بين نبريد و باطل و عاطل ننمائيد كه تمام هباء منثورا شود و براى شما جز حسرت و ندامت چيزى نماند .
مثل منّ و اذى كه اثر انفاق را ميبرد و عجب اثر عبادت را ميبرد و كفر كه كليّه عبادات را حبط مىكند .
مثل اينها مثل كسى است كه باغ و بستانى داشته باشد پر از ميوه از نخلستان و باغ انگور و ساير ميوهها و آب فراوانى داشته باشد و بعد از رسيدن بسن پيرى و از كار افتادن و عيال بار شدن و اطفال خورد پيدا كردن ، باد سمومى بوزد و تمام اينها را بسوزاند و خود و عيالاتش تمام دچار تنگدستى و بيچارگى شوند و نتوانند تأمين زندگى كنند لذا ميفرمايد :
أَ يَوَدُّ أَحَدُكُمْ
استفهام انكارى است يعنى هرگز دوست نميداريد
أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ
اينكه بساتين داشته باشد ، و جنّتش ميگويند براى اينكه از كثرت درخت پوشيده و مستور شده مثل جنين كه در رحم مستور است ، و جنّ كه از بشر مستور است .
مِنْ نَخِيلٍ
نخلستان جمع نخله است و اعناب و انگورستان جمع عنب است كه مراد گرم و مو كه درخت انگور است .
تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
جمع نهر است كه جوى بزرگ آب است كه جويهاى آب در آن باغ زير درختان ميگذرد
لَهُ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ
كه تمام اقسام ميوهها در آن بثمر رسيده .
وَ أَصابَهُ الْكِبَرُ
پيرى او را رسيده كه بسن شيخوخيّت رسيده و از قوّه افتاده و قدرت بر كارى ندارد .
وَ لَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفاءُ
بچههاى خورد دارد كه آنها هم ضعيف و ناتوانند و قادر بر تحصيل معاش نيستند و تمام امر معاش آنها از همين بستان منظم مىشود .