كه موجب تالّم پيغمبر و اصحاب ميشد و البته در مقابل اين ابتلائات و اذيّتها بايد استقامت ورزيد .
وَ إِنْ تَصْبِرُوا
تحمل اين اذيتها را نموديد كه گفتند الصبر مفتاح الفرج
وَ تَتَّقُوا
خوددارى كرديد و باصطلاح از ميدان در نرفتيد .
فَإِنَّ ذلِكَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ
بزرگترين اخلاق عزم در كار است تا به مقصد برسد .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 187 ]
وَ إِذْ أَخَذَ اللَّهُ مِيثاقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَتُبَيِّنُنَّهُ لِلنَّاسِ وَ لا تَكْتُمُونَهُ فَنَبَذُوهُ وَراءَ ظُهُورِهِمْ وَ اشْتَرَوْا بِهِ ثَمَناً قَلِيلاً فَبِئْسَ ما يَشْتَرُونَ ( 187 )
و زمانى كه خداوند اخذ ميثاق گرفت از كسانى كه بر آنها كتاب نازل شده بود مثل تورات و انجيل اينكه آنچه در كتاب هست براى مردم بيان كنيد و چيزى از آن را كتمان نكنيد پس آنها كتاب را عقب سر انداختند و براى طمع مال و جاه دنيوى دست از دين و كتاب كشيدند كه اين منافع جزئيه دنيويه ثمن قليلى است در مقابل دين و منافع اخروى پس بسيار بد معامله است .
يكى از مطالب مسلمه كه آيات شريفه قرآن در موارد زيادى بيان فرموده و علماء اعلام از كتب يهود و نصارى متجاوز از شصت مورد استخراج فرمودهاند بشارات انبياء سلف بوجود مقدّس نبىّ اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و دين او و كتاب او و اوصياء او و محل ظهور او و اقامت او و سيرت او و حسب و نسب و اسم و القاب او و ساير خصوصيات او است و قبلا بر جمله از آنها تذكر دادهايم ، و در كتاب كلم الطيب در مجلد اول بسيارى از اين موارد را بيان كرديم .
و علماء يهود و نصارى در عصر نبىّ صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هم كاملا معرفت پيدا كردند چنانچه