و توكل به او و اطمينان كه گفتند :
وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ
از باب وعده الهى در سوره طلاق آيه 3 و 4
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْءٍ قَدْراً
.
لذا بعد از وقعه احد حسب الامر رسول طبق خبرى كه ابى جارود از حضرت باقر عليه السّلام روايت كرده و خلاصه مضمون حديث اينكه در وقعه احد ابو سفيان بپيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خبر داد كه وعده ما در سال آينده در بدر صغرى و حضرت هم قبول فرمود چون موسم حج شد ابو سفيان عدهاى مهيا كرد و از مكه خارج شدند و تا سويق آمدند و خداوند يك رعبى از مسلمين در قلوب آنها انداخت و برگشتند به مكه ، و حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم با اصحاب آمدند تا سويق و آنجا منافع زيادى از تجارت بردند و سالمين و غانمين مراجعت بمدينه كردند ، و لذا خداوند ميفرمايد :
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 174 ]
فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ وَ اتَّبَعُوا رِضْوانَ اللَّهِ وَ اللَّهُ ذُو فَضْلٍ عَظِيمٍ ( 174 )
پس برگشتند بنعمت از خداوند و فضل او و هيچگونه سويى بر آنها نبود و متابعت نمودند خشنودى خدا را و خداوند صاحب فضل عظيم است .
فَانْقَلَبُوا
يعنى مراجعت كردند از بدر صغرى .
بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ
تنوين تنكير دلالت دارد بر بزرگى نعمت كه همان القاء رعب بود در قلوب مشركين و شهامت و شجاعت مؤمنين در نظر آنها و عظمت مسلمين و خفت و حقارت مشركين .