[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 173 ]
الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزادَهُمْ إِيماناً وَ قالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ ( 173 )
آن كسانى كه خبر دادند به آنها جماعتى از مردم كه دشمنان شما از طبقات كفار اجتماع و آمادگى دارند براى مقاتله باشد از آنها بترسيد اينها ايمانشان كاملتر شد و گفتند ما را كفايت مىكند خداوند و خوب وكيلى است ما اعتمادمان به اوست و از كثرت جمعيت دشمن وحشت نداريم .
مراد از ناس اول در
الَّذِينَ قالَ لَهُمُ النَّاسُ
جمعى از منافقين هستند كه مؤمنين را تخويف ميكردند يا قافلهاى كه از مكه بدسيسه ابى سفيان آمده بودند بعد از وقعه احد كه تحديد كنند مسلمين را كه مهيّاى جنگ با آنها نشوند و يا نعيم بن مسعود اشجعست ، چنانچه در خبر از حضرت باقر و صادق عليهما السلام است و يا منافقين كه در ميان مسلمين بودند ، و ممكن است همه آنها باشند و تفسير بخصوص نعيم بن مسعود از باب بيان مصداق باشد .
إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ
مراد از ناس دوم مشركين كه ابى سفيان و اتباعش باشند و ساير كفار مثل مشركين طائف و يهود و ساير اعداء اسلام و حال آنكه اين خبر كذب محض بوده و همچه اجتماعى نبوده و فقط براى تخويف مؤمنين بوده
فَاخْشَوْهُمْ
يعنى از همچه اجتماعى بترسيد
فَزادَهُمْ إِيماناً
لكن اين خبر دروغ وحشت انگيز هيچگونه تأثيرى در قلوب مؤمنين واقعى كه مصداق احسنوا و اتقوا بودند نكرد بلكه ايمان و قوّت قلب آنها بيشتر شد ، يا بواسطه اخبار خدا و رسول كه اين خبر كذب است و مشركين از ترس انتشار دادند و يا بواسطه وعده فتح و فيروزى كه به اينها داده شده بود و يا بواسطه اعتماد به خداوند عالم