اخلاق و اطاعت و بندهگى باتيان اعمال صالحه است ، يا به غير است مثل دستگيرى از فقراء و مستمندان و ايتام و ارامل و صله ارحام و ساير انفاقات مالى يا هدايت و ارشاد و قضاء حوائج مؤمنين بدست و زبان و قدم و امثال اينها يا ملاحظه احترامات و شئونات مؤمنين بالاخص علماء اعلام و غير اينها ، يا خدمت بدين از اعلاى كلمه اسلام و ترويج شعائر مذهبى و تشييد اركان دينى كه تمام اينها حسن است و فاعل آن محسن است و خداوند دوست ميدارد چنين بندهگانى را يعنى معامله مىكند با آنها معامله دوست با دوست و الّا محبت و عداوت در خداوند راه ندارد زيرا محل حوادث نيست و تغيير از لوازم امكان است در ساحت واجب راه ندارد .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 149 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ ( 149 )
اى كسانى كه ايمان آورديد اگر اطاعت كنيد كسانى را كه كافرند بر ميگردانند شما را
عَلى أَعْقابِكُمْ
عقب عقب به همان كفر اولى پس شما منقلب ميشويد در حالى كه زيان كار باشيد .
جماعتى از مفسرين گفتند نزول اين آيه هم در مورد غزوه احد است بعد از آنى كه صدا بلند شد كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كشته شد ، بعضى از منافقين يا بعضى از يهود گفتند بمؤمنين كه برگرديد بدين اولى خود با مشركين تا محفوظ بمانيد ، اين آيه نازل شد كه اگر اطاعت اينها را كرديد چنين ميشويد و بر طبق اين هم خبرى از امير المؤمنين عليه السّلام نقل كردهاند لكن بر فرض كه شأن نزول اين باشد مورد مخصص نيست و خطاب عام است و مطلب بسيار واضح است مطابق حسّ و و جدان