وَ إِسْرافَنا فِي أَمْرِنا
از باب عطف خاص است بعام زيرا اسراف از گناهان بزرگ است و اسراف زيادهروى است از حد شرع و عقل ، و تبذير بى جا مصرف كردن است ، و از براى اسراف معنى عام است : اسراف در مال و اسراف در معاصى و اسراف در كارها لذا تعبير بامر كردند در فى امرنا در قرآن است
وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ
انعام آيه 141 ، و نيز ميفرمايد
قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِهِمْ لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً
سوره زمر آيه 53 ، پس اسراف گناه بزرگ است و استحقاق مصيبة در دنيا و عذاب در آخرت دارد و بايد طلب مغفرت نمود و نااميد نشد .
وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا
طلب ثبات قدم از پروردگار دليل بر اين است كه نيروى بنده و قوت و قدرت و ساير افعالش منوط بمشيت و اراده حق است و بنده مستقل در افعالش نيست و همين معنى اختيار و امر بين جبر و تفويض است .
وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ
نصرت الهى مؤمنين را در حرب بانحايى است : يكى القاء رعب و ترس در قلوب كفار و ضعف و سستى در ابدان آنها و يكى اعطاء قوت و قدرت و شجاعت بمؤمنين و يكى انزال ملائكه يا مؤمنين جن بر امداد مؤمنين و يكى القاء عداوت و تفرقه و اختلاف در بين كفار
تَحْسَبُهُمْ جَمِيعاً وَ قُلُوبُهُمْ شَتَّى
حشر آيه 14 ،
وَ أَلْقَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ
مائده آيه 64 ، و انحاء ديگر زيرا خداوند بر همه چيز قادر و توانا است .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 148 ]
فَآتاهُمُ اللَّهُ ثَوابَ الدُّنْيا وَ حُسْنَ ثَوابِ الْآخِرَةِ وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ( 148 )
پس خداوند به آنها عنايت فرمود ثواب دنيا و نيكو ثواب در آخرت و خداوند دوست دارد احسان كنندهگان را .