اين آيه شريفه دلالت دارد بر اينكه خداوند قادر متعال موافق حكمت و مصلحت در مواقع خود شما را ميتواند نصرت كند و نزول ملائكه و امداد آنها شما را لزوم ندارد و احتياجى به آنها نداريد چنانچه در مواقع بسيارى خداوند نصرت فرموده بدون انزال ملك و علّت انزال از جهت ضعف ايمان مسلمين بوده كه بحس مشاهده كنند .
و بشارت بفتح و فيروزى آنها و اطمينان قلب آنها كه بالعيان و بالحسّ يك تأثير خاصّى دارد كه از دليل و برهان علمى پيدا نميشود حتى مثل حضرت ابراهيم عليه السّلام با اينكه ايمان كامل باحياء موتى داشت مع ذلك تقاضا كرد كه بالعيان مشاهده كند و عرض كرد
رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِ الْمَوْتى قالَ أَ وَ لَمْ تُؤْمِنْ قالَ بَلى وَ لكِنْ لِيَطْمَئِنَّ قَلْبِي
بقره آيه 260 .
بلى پايه ايمان پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ائمه طاهرين بجايى رسيده كه بمعاينه چيزى بر او افزوده نخواهد شد منسوب بامير المؤمنين عليه السّلام است كه فرمود
( لو كشف الغطاء ما ازددت يقينا )
و منسوب بپيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است كه فرمود اگر ايمان جنّ و انس را در يك كفه ميزان گذارند ايمان على عليه السّلام بر آنها افزوده خواهد شد .
وَ ما جَعَلَهُ اللَّهُ
جعل بمعنى قرار داد است و مراد مقرر فرمودن نزول ملائكه است براى نصرت مؤمنين .
إِلَّا بُشْرى لَكُمْ
كه اين جعل نبود مگر براى دو چيز يكى بشارت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بشما كه ملائكه آمدند و ميآيند براى امداد شما .
و ديگر
وَ لِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُمْ
كه بآرام دل و اطمينان تمام حمله كنيد بدشمنان دين و آنها را نابود كنيد فتح و ظفر نصيب شما است .
وَ مَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
و مع ذلك بدانيد كه تا نصرت الهى نباشد اگر جنّ و انس و ملك مجتمع شوند قدرت بر انجام كوچكترين عملى ندارند .