ربّ العالمين اينها ميگويند ما قرآن را متابعت كرديم و عترت را موالى بوديم و محبت داشتيم اينها را ببهشت با روهاى سفيد مىبرند و شاهد بر اين حديث خبر معروف است كه فرمودند
( ارتدّ الناس بعد رسول اللَّه الّا خمسة « او اربعة » ) .
فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ
بنا بر اين كه اين آيه در مورد كسانيست كه بعد از حضرت رسالت كردند آنچه كردند ، مراد از كفر بعد از ايمان همان انكار ولايت و بدعتيست كه در دين گذاردند و ظلمهايى كه بعترت روا داشتند كه عذاب آنها اشدّ از جميع كفار است و لو اسم اسلام و پارهاى از احكام اسلام را بر آنها اجراء بنمائيم .
و تعبير ( بذوقوا ) نوع توهين و سرزنش است چنانچه كسى كه گرفتار عمل بدى شد به او ميگويند خوب طعم آن را چشيدى چه طعمى داشت .
وَ أَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ هُمْ فِيها خالِدُونَ
رحمت الهى شامل جميع نعم الهى مىشود از زمان موت تا خلود بهشت .
و تكرار ( فى ) در
فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ
و فيها براى تأكيد است در شمول رحمت .
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 108 ]
تِلْكَ آياتُ اللَّهِ نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعالَمِينَ ( 108 )
اين آيات شريفه راجع باهل كتاب و مرتدّين از دين اسلام و مؤمنين نشانههاى خداوند است كه بر تو تلاوت نموديم به حق و صدق و خداوند اراده ظلم باحدى از بندگانش ندارد ، يعنى هر كه سعادتمند شد بواسطه عمل خود بود و هر كه معذّب شد بواسطه كردار زشت خود است .
تِلْكَ آياتُ اللَّهِ
اشاره بآيات سابقه است در امر باتفاق و اعتصام و عدم تفرقه و اختلاف و سائر خصوصيات .