ادلّه بر حقّانيت دين و امور اعتقاديه نسبت به اشخاص و نسبت بامور مختلف است و ما در مقدّمه كلم الطيب در مجلد اول بر هشت قسم كردهايم .
1 - دليل عقلى مستقل مثل اثبات وجود صانع و توحيد و صفات او و عدل و نبوّت عامّه و شرائط نبوت و لزوم خليفه و غير اينها .
2 - عقلى غير مستقل كه محتاج است بثبوت امرى از خارج مثل نبوت خاصه كه پس از مشاهده نبى و دعوى نبوت و وجود شرائط نبوت در او و فقدان موانع و اقامه معجزه عقل حكم مىكند بنبوت او و كذلك امامت خاصه .
3 - نصّ قرآن پس از ثبوت اينكه كلام اللَّه است .
4 - نصّ خبر متواتر از نبى يا امام پس ثبوت نبوت و امامت و عصمت او .
5 - ضرورت دين . 6 - ضرورت مذهب .
7 - نصّ خبر محفوف بقرائن قطعيه بر صدور از امام يا نبى .
8 - اجماع جميع علماء و البته كسانى كه بحسّ و و جدان مشاهده معجزات ميكنند و شرائط نبوّت و امامت را بالعيان مىبينند حجّة بر آنها تمامتر و دليل قويتر است تا آنكه بنقل قطعى درك كنند ، لذا در آيه شريفه مورد تعجّب قرار ميدهد كسانى كه با مشاهده حسّيه مع ذلك كافر گردند و ميفرمايد :
وَ كَيْفَ تَكْفُرُونَ
اى كسانى كه بحسّ و و جدان مشاهده كردهايد و ايمان آوردهايد چگونه كافر ميشويد .
وَ أَنْتُمْ تُتْلى عَلَيْكُمْ آياتُ اللَّهِ
آيات قرآن را با اينكه اهل لسان هستيد و عاجز هستيد از آوردن مثل آن با كمال بلاغت و فصاحتى كه داريد براى شما تلاوت شده .
وَ فِيكُمْ رَسُولُهُ
و مشاهده معجزات از او ميكنيد چه معجزات بدنيه مثل اينكه مىبيند از عقب سر چنانچه از جلو مىبيند و اينكه چشمش خواب ميرود