را در شريعة اسلام جارى نمود حتى امر الهى رسيد
ثُمَّ أَوْحَيْنا إِلَيْكَ أَنِ اتَّبِعْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً
نحل آيه 124 .
( تنبيه )
اگر كسى اشكال كند كه مقتضاى اين آيه افضليت ابراهيم عليه السّلام است بر حضرت خاتم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم زيرا متبوع افضل از تابع است .
جواب اينكه اينجا نه بعنوان تبعيت است بلكه احكام ابراهيم چون حنيف بود در اسلام جارى شد كما اينكه كلمه حنيفا خود شاهد اين مطلب است و بسيار مطالب حقه است كه عقلاء عالم و دانشمندان بزرگ از كوچكتران اخذ ميكنند چون حق است و درست است .
وَ اللَّهُ وَلِيُّ الْمُؤْمِنِينَ
بجميع انحاء ولايت هم صاحب اختيار ، هم اولى به تصرف هم نگهبان ، هم ناصر و هم دوست و بعبارت جامع مؤمنين مورد عنايات پروردگار هستند
[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيه 69 ]
وَدَّتْ طائِفَةٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يُضِلُّونَكُمْ وَ ما يُضِلُّونَ إِلاَّ أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَشْعُرُونَ ( 69 )
آرزو دارند جماعتى از اهل كتاب كه بتوانند شما مؤمنين را گمراه كنند و حال آنكه گمراه نميكنند مگر خود را و درك نميكنند كه شما را نميتوانند گمراه نمايند .
ودّت از ماده ( و داد ) است ، و داد بمعنى محبت است و از اين جهة خداوند را ودود ميگويند هم بمعنى فاعلى چون بندگان صالح خود را دوست ميدارد يعنى معامله مىكند با آنها معامله دوست ، و هم بمعنى مفعولى كه بندگان او را