[ سوره آلعمران ( 3 ) : آيات 3 تا 4 ]
نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ وَ أَنْزَلَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ ( 3 ) مِنْ قَبْلُ هُدىً لِلنَّاسِ وَ أَنْزَلَ الْفُرْقانَ إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِ اللَّهِ لَهُمْ عَذابٌ شَدِيدٌ وَ اللَّهُ عَزِيزٌ ذُو انْتِقامٍ ( 4 )
خداوند نازل فرمود بر تو محمد صلى اللَّه عليه و آله و سلم كتاب را ( قرآن را ) به حق و اين كتاب تصديق ميفرمايد كتب آسمانى كه بر انبياء سلف از آدم تا عيسى عليه السّلام نازل شده و نازل فرمود تورية موسى و انجيل عيسى را قبل از نزول قرآن براى هدايت مردم و نازل فرمود فرقان ( فارق بين حق و باطل ) را .
نَزَّلَ عَلَيْكَ الْكِتابَ
گذشت در مجلّد اول در تفسير
ذلِكَ الْكِتابُ
معناى كتاب ، كتاب تكوينى ، و تشريعى و وجه آنكه بر قرآن اطلاق كتاب شده صفحه 125
بِالْحَقِّ
از براى حقّ اطلاقاتى است : 1 - از اسامى ذاتيّه خداوند متعال اشاره بمقام واجب الوجودى است هميشه بوده و هميشه هست فناء و زوال در او راه ندارد بلكه حقيقت بود و هستى است چون صرف وجود است و محض وجود ، مركّب از وجود و ماهيّت نيست و در مقابل آن باطل است كه نيست محض باشد و صرف عدم بتقابل ايجاب و سلب و متناقضين .
2 - مطابق با واقع و حقيقت و باطل بر خلاف واقع و حقيقت است .
3 - بمعنى ثابت در مقابل زائل و قرآن مجيد حق است طبق واقع و حقيقت و راهنما بمصالح دنيوى و اخروى و نجات بخش از مفاسد دارين در مقابل كتب ضلال كه بر خلاف حقيقت و واقع و مورث هلاكت نشأتين و مفاسد دنيوى و اخروى است بتقابل تضاد
مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ
تصديق جميع انبياء سلف و صحف نازله بر آنها را مىكند كه اگر قرآن مجيد نبود دليلى بر اثبات نبوّت احدى از آنها يا كتب آنها را نداشتيم .
وَ أَنْزَلَ التَّوْراةَ وَ الْإِنْجِيلَ مِنْ قَبْلُ
انزال و تنزيل بمعنى واحد است و تعبير