و آل بطور اطلاق كه داراى جميع انتسابات درجه اعلا باشد نسبت بپيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم اصحاب كساء و ائمّه طاهرين صلوات اللَّه عليهم اجمعين كه نسبا و متابعة و امّة و علما و عملا و اخلاقا و ساير خصوصيّات باتمّ انتسابات هستند و از باب همين توسعه است كه در حق آنها گفته مىشود آل اللَّه از جهت كمال ايمان و معرفت و اخلاق و اطاعت و عبادت نسبت به او .
و از همين باب است مىگويى : اهل علم ، اهل تقوى ، اهل معصيت ، اهل عبادت چون انتساب بعلم ، تقوى ، معصيت و عبادت پيدا ميكنند ، بنا بر اين اختلاف در معنى آن بكلّى برداشته مىشود و به همين مناسبت است در قرآن خطاب به حضرت نوح عليه السّلام ميفرمايد
إِنَّهُ لَيْسَ مِنْ أَهْلِكَ
چون انتساب ايمانى و اطاعتى كنعان قطع شد ، از اهليّت افتاد .
حتّى نسبت بافعال هم داده مىشود فلانى اهليّت اين كار را دارد يا ندارد .
و نسبت بامكنه و ازمنه و اشياء هم داده مىشود : اهل القريه ؛ اهل زمان ، اهل العالم اهل الماء و غير اينها .
و بالجمله مراد از آل در آل عمران منسوبين بعمران هستند نسبا و اطاعة و عملا . و عمران سه عمران داريم : يكى پدر حضرت موسى و هارون عليه السّلام و يكى پدر حضرت مريم عليها السّلام و گفتند بين اين دو عمران هزار و هشتصد سال فاصله بود . و يكى پدر حضرت امير المؤمنين عليه السّلام كه ابى طالب كنيه او بود و نامش عمران بود و در آيه شريفه
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى آدَمَ وَ نُوحاً وَ آلَ إِبْراهِيمَ وَ آلَ عِمْرانَ عَلَى الْعالَمِينَ
سوره آل عمران آيه 30 ، ظاهرا مراد عمران اول باشد از موسى تا عيسى انبياء بنى اسرائيل و مراد از آل ابراهيم عليه السّلام اسمعيل و اسحق و ذريّه اسمعيل كه وجود مبارك حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ائمّه اطهار عليهم السّلام باشند ، و ذريّه اسحق تا موسى عليه السّلام و به اين مناسبت اين سوره مسمّات بآل عمران شد ، و مراد در آيه بعد
إِذْ قالَتِ امْرَأَتُ