ممكن است سواء اينكه بگوئيم نفس اين امر مكلّف به است چنانچه گفتند ( مقدور بواسطه و لو بالف واسطه مقدور است يا اينكه بگوئيم همان واسطه مكلّف به است چنانچه مشرب تحقيق است . )
وَ اعْفُ عَنَّا
عفو گذشت است و مؤمن هر قدر معاصى او بسيار باشد اگر موجب زوال ايمانش نشود و با ايمان از دنيا برود قابل عفو هست و ادلّه بر شمول عفو الهى نسبت بجميع اهل ايمان بسيار داريم كه ما در كلم الطيّب در جلد سوم آخر كتاب در تحت دوازده عنوان متذكّر شدهايم .
وَ اغْفِرْ لَنا
غفران ستر و پرده پوشى است خداوند ستّار العيوب است بنده مؤمن را فرداى قيامت چنان پرده پوشى كند كه احدى از مخلوقاتش مطّلع از گناهان او نشوند حتّى ملائكه و انبياء و حفظه و بقاعى كه بر او معصيت شده .
وَ ارْحَمْنا
پس از عفو و مغفرت و خلاصى از عقوبات معاصى ، پروردگارا ما را مشمول رحمتهاى غير متناهيه در دنيا و آخرت قرار بده ، و بطور قطع ميتوان گفت كه جملات اين آيه شريفه از اين ادعية مورد اجابت پروردگار است چون خود او بيان فرموده .
أَنْتَ مَوْلانا
اين جمله بمنزله دليل است بر جملات قبل كه بنده ضعيف گنهكار سر تا پا تقصير چون پناهى و رجائى بجز در خانه مولاى خود ندارد البتّه بايد مولى او را پناه دهد و باميدش برساند .
فَانْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ
اظهار عجز است كه مؤمنين در پيشگاه احديّت عرضه بدارند كه ما در مقابل اين همه كفّار و معاندين كه آنها تمام مجهّز و داراى نيروى كامل هستند ضعيف و قليل هستيم اگر نصرت تو و فيروزى تو نباشد ما نابود خواهيم شد و اگر نصرت تو باشد ما با اين قلّت و فقدان اسباب بر همه آنها غالب و فائق خواهيم شد .