و در مجمع البحرين است كه « هو واد في جهنّم لو ارسلت اليه ( فيه ) الجبال لماعت » « 1 » .
چنانچه طوبى هم دو معنى دارد يكى وصفى كه بمعنى خوشا به حال اوست كه جميع خيرات دنيوى و اخروى را شامل مىشود .
و ديگر اسمى كه نام درختى است در بهشت كه اصل آن در خانه امير المؤمنين عليه السّلام و شاخههاى آن در قصرهاى بهشت آويزان است و شرح آن بيايد الكتاب مصدر بمعنى اسم مفعول يعنى مكتوب است و الف و لام آن عهد است و اشاره بكتب منسوبه بوحى است بقرينه
يَقُولُونَ هذا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ
و مقيد نمودن
يَكْتُبُونَ
را
بِأَيْدِيهِمْ
با اينكه كتابت و نوشتن جز بدست نيست براى اشعار باينست كه اين كار را بدست خود و از پيش خود مينمودند و سپس نسبت آن را به خدا ميدادند ، و از اين جمله استفاده مىشود كه كتب منسوبه بوحى كه نزد يهود و نصارى بنام كتب عهد قديم و جديد متداول است بالاخص تورية و زبور و انجيل ساخته و پرداخته يهود و نصارى است و مربوط بانبياء عظام مثل موسى و داود و عيسى ( ع ) نيست چنانچه قبلا متذكر شديم و در كلم الطيب اين مطلب را اثبات نمودهايم و چنانچه از متون اين كتب استفاده مىشود تورات رايج مكتوب يك كافر قصى القلب متمايل بشرك و بت پرستى و انجيل مكتوب يك فاسق شهوت پرست بىعلاقه بدين است و اين كلام با حديث مروى از حضرت باقر عليه السّلام كه فرمود «
عمدوا الى التورية و حرفوا صفة النبى ليواقعوا الشك بذلك للمستضعفين من اليهود
» منافات ندارد زيرا آن تحريف يكى از مصاديق تحريفات آنهاست .
و مراد از اشتراء بثمن قليل ، استفادههاى علماء آنها است از عوامشان از
هامش
( 1 ) ماعت بمعنى ذابت « گداخته شود »