وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى نَصْرُ اللَّهِ
تزلزل بمعنى اضطراب و تشويش خاطر است از جهت اينكه عاقبت كار را نميداند بكجا منتهى مىشود مثلا در مورد جهاد آيا به پيروزى منتهى ميگردد يا به شكست و در مورد مرض آيا ببهبودى ميانجامد يا بمرگ و نحو اينها .
و جمله متى نصر اللَّه ، استدعا و طلب نصرت پيغمبر و گرويدگان با او مىباشد و از آن استفاده مىشود كه خداوند وعده نصرت به پيغمبران و مؤمنين داده ولى بعد از آنكه در مقابل شدائد و سختىها از خود صبر و ثبات نشان دهند و اينان ميدانستند وعده خدا تخلف پذير نيست ولى مترصد و منتظر آن بودهاند چنانچه در آيه ديگر ميفرمايد
إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنا وَ الَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ يَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهادُ
« 1 » و جمله
أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ
گفته خدا و تسليت رسول و مؤمنين است كه آگاه باشيد نصرت الهى نزديك است و احتياج بظهور آثار ندارد و بموقع خود فرا ميرسد ، تنها ثبات قدم و استقامت لازم است و از مجموع آيه استفاده مىشود كه شما امّت پيغمبر اسلام بايد منتظر شدائد و سختىها و بأساء و ضرّاء بوده و در هنگام آمدن آنها ثبات و استقامت بخرج دهيد و از خدا طلب يارى كنيد تا نصرت حق شامل شما شود .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 215 ]
يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلْ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَيْرٍ فَلِلْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ ( 215 )
( از تو سؤال ميكنند كه چه چيز انفاق كنند ؟ بگو آنچه از خوبى انفاق ميكنيد پس درباره پدر و مادر و خويشاوندان و بىپدران و مستمندان و در غربت
هامش
( 1 ) - سوره مؤمن آيه 54