از خانه خدا است كه همان كعبه باشد و اين دليل واضحى است كه قبله عين كعبه است و تمام مسجد قبله نيست نه بر شخص نزديك و نه بر دور زيرا ميفرمايد .
وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ
و كلمه حيثما شامل همه نقاط زمين از ادنى تا اقصى اماكن آن ميگردد و در اينجا چند اشكال توليد ميگردد .
1 - زمين كروى است و توجه بكعبه در همه نقاط زمين ممكن نيست و جواب از اين اشكال اينست كه مراد از توجه بكعبه اينست كه اگر خطى روى كره زمين از مقام نماز گذار از جلو او كشيده شود بكعبه تماس يابد .
2 - براى شخص دور اگر اندك انحرافى و لو يك درجه پيدا شود بسا مقدار زيادى از كعبه منحرف مىگردد چنانچه اين امر در خط آهن و خيابانهاى مستقيم مشاهده مىشود .
جواب اينكه مراد از وجه و وجوه در آيه تمام وجه نيست بلكه معقول هم نميباشد زيرا وجه هم مدوّر و حدّ اقل ربع دائره سر است و اگر از اين ربع دائره از هر جزء آن خطى كشيده شود هر چه اين خطوط طولانىتر شود فاصله بين آنها زيادتر ميگردد و بسا بين خط اول با خط آخر صد فرسخ فاصله شود و چطور ممكن است جميع اين خطوط بكعبه تماس پيدا كند ؟
بنا بر اين كافى است يكى از اين خطوط بجزيى از كعبه برخورد نمايد و اين امر مسلما تا ده درجه انحراف از طرف يمين و يسار تحقق پيدا مىكند ، و لذا احتياجى نيست به اينكه گفته شود جهت كعبه مراد است يا مطلق حرم براى بعيد قبله است و اگر در بعض اخبار حرم قبله گرفته شده شايد نظر بدرك سائل كه نميتوانسته اين مطلب را درك كند و از طرفى ائمه عالم به اين جهت بوده كه اگر متوجه بحرم گردد مسلما يكى از اين خطوط مذكوره بكعبه اصابت مىكند .