[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 144 ]
قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضاها فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ وَ إِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّهِمْ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ ( 144 )
( بتحقيق ما گردانيدن روى تو را در آسمان مىبينيم ، پس البته تو را رو به قبله ميگردانيم كه آن را مىپسندى و خوشنودى تو در آنست پس روى خود را جانب مسجد الحرام بگردان ، و هر كجا باشيد روى خود را به طرف مسجد الحرام بگردانيد ، و همانا اهل كتاب ميدانند كه اين كار حق و از جانب پروردگارشان مىباشد و خداوند از آنچه مىكنند غافل نيست
قَدْ نَرى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ
تقلب وجه در سماء ، اشاره به حالت درخواست و توقع و انتظار وحى است ، و از اين معلوم ميگردد كه پيغمبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم قبل از نزول اين آيه انتظار چنين حكمى را داشته و بلكه در مقام دعا و درخواست بوده است .
و بطورى كه از ذيل همين آيه استفاده ميگردد اهل كتاب ميدانستند و در صفات نبى خوانده بودند كه به دو قبله نماز ميگزارد ، و جايى كه اهل كتاب اين را بدانند ، مسلما خود پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هم ميدانست كه قبله تغيير خواهد كرد و از اين جهت منتظر وحى و زمان تغيير بود و توجه به طرف آسمان از روى همين انتظار بود علاوه بر اينكه در مراتب نزول قرآن متذكر شدهايم كه مرتبه اوليه نزول آن بروح مقدس نبوى بوده و پيغمبر قبل از نزول بوسيله