سورهء مبارك ناس
الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ
. « 1 »
مؤلف : خنّاس آن است كه وسوسه مىكند ؛ يعنى خيالات و اوهام فاسده را مزيّن و آراسته مىگرداند در سينههاى مردم ، و او در وسوسه مانند قوّهء وهميّه است كه در مقدّمات مساعدت عقل مىكند و چون مآل امر به نتيجه مىرسد ، خالص مىشود و متوسوس و متشكّك مىگردد .
مرحوم شعرانى : مثل مىزنند به اينكه عقل مىگويد : از جمادات نبايد ترسيد ، و هم قبول مىكند . باز عقل مىگويد : ميّت جماد است ، و هم قبول مىكند . عقل نتيجه مىگيرد . پس از ميّت نبايد ترسيد و هم قبول نمىكند . شيطان نظير اين وسوسه دارد و انسان را از تصديق بازمىدارد . « 2 »
مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ
. « 3 »
مؤلف : و بدانكه در افتتاح كلام الهى به حرف باء
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
و اختتام آن به حرف سين
وَ النَّاسِ
سرّى عزيز و نكتهاى عجيب و غريب است ؛ چه اين هر دو حرف نزد تركيب « بس » است و عرب گويد : « بسك » ؛ يعنى « حسبك » . پس
هامش
( 1 ) . ناس ( 114 ) آيهء 5 .
( 2 ) . منهج الصادقين ، ج 10 ، ص 409 .
( 3 ) . ناس ( 114 ) آيهء 6 .