مرحوم شعرانى : چون روح از عالم مجرّدات است ، همه ميل به آزادى و پرواز دارد . از اين جهت خداوند در بهشت ، جاى گشاده و فراخ در غايت فراخى براى او فراهم فرموده و غرفه و قصور بلند مهيّا فرموده و جسم او را به اختيار روح گذاشته كه هرچه روح اراده كند ، جسم پيروى نمايد ، نه مانند جسم سنگين دنيوى كه مانع حركت و ارادت اوست . امّا در دوزخ برعكس جاى او در تنگى و تاريكى و محلّى كه نجات از آن ميسّر نباشد و در به روى چنان بسته كه احتمال گشودن آن ندهند . « 1 »
هامش
( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 10 ، ص 343 .