سورهء مبارك معارج
سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ
. « 1 »
مؤلف : و سفيان عيينه را پرسيدند از اين آيه كه در حقّ كه آمد ؟ سائل را گفت : مرا سؤالى كردى كه پيش از تو كس اين سؤال نكرد ، مرا خبر داد پدرم از جعفر بن محمّد الصادق از پدرانش - عليهم الصلاة و السّلام - كه چون رسول صلّى اللّه عليه و آله دست على بن ابى طالب عليه السّلام را گرفت به غدير خم و او را بر بالا برد و بر مردم عرض كرد و فرمود : « من كنت مولاه فعليّ مولاه » و عقد امامت كرد براى او ، اين حديث در ميان خلايق آشكارا شد و در قبائل عرب منتشر شد . اين خبر به حارث بن النعمان الفهرى رسيد . . . ، او روى برگردانيد و مىگفت : « اللهمّ إن كان هذا هو الحقّ فامطر علينا حجارة من السماء أو ائتنا به عذاب أليم » . هنوز به راحله نرسيده بود كه سنگى از آسمان بيامد و بر سر او آمد و به زيرش افتاد و او بر جاى مرد و خداى تعالى اين آيت بفرستاد :
سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ * لِلْكافِرينَ لَيْسَ لَهُ دافِعٌ
علّامه شعرانى : چون اين خبر از سفيان بن عيينه است و او از اهل سنّت بود ، مؤلف كتاب براى احتجاج بر آنان نقل كرده است . و با قطع نظر از اين جهت ، با احتمال صحّت اعتراض حارث بن نعمان و معذّب شدن ، وى ، حمل آيهء قرآن بر آن بعيد مىنمايد ؛ زيرا كه اين سوره مكّى است و آيهء
« اللَّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ »
نيز مكّى است
هامش
( 1 ) . معارج ( 70 ) آيهء 1 .