است . قرائت آن جايز نيست . و از اينجا معلوم گرديد كه همهء آنچه از هفت قارى مشهور روايت شده است ، متواتر نباشد و شواذّ آنها مانند شواذّ ديگران است . « 1 »
وَ عَلَى الْوارِثِ مِثْلُ ذلِكَ
. « 2 »
مؤلف : و قولى ديگر اصحاب ما را اين است كه بر وارث باشد نفقه و موونهء كودك كائنا من كان و اين ظاهر قرآن است .
علّامه شعرانى : در شرايع گويد واجب است نفقه دادن بر پدر و مادر و فرزند اجماعا و در وجوب انفاق بر پدران ابوين و مادران ايشان تردّد است و اظهر وجوب .
و واجب نيست نفقه بر غير عمودين ، يعنى پدر و نياكان و فرزند و نوادگان ، مانند برادر و عموها و دايىها و غير ايشان و لكن مستحبّ است و مستحبّ مؤكّد است در وارث ايشان . انتهى مترجما . « 3 » و البتّه وجوب نفقه در اينجا غير اعانت مضطرّ و حفظ آنها از خطر مرگ و مرض است ، و اگر يكى از اقارب مضطر باشد به قدر حفظ او انفاق واجب است . « 4 »
وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما فَعَلْنَ فِي أَنْفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ
. « 5 »
علّامه شعرانى : اتّفق المصاحف على كتابة « فيما » موصولا هنا و اختلف في الآية ( 240 ) فيجب متابعة ما كتبوه حفظا لخطّ القرآن عن التغيير . « 6 »
مؤلف : خداى تعالى يك جاى قبض روح به خود حواله كرد فى قوله تعالى
هامش
( 1 ) . روح الجنان ، ج 2 ، ص 246 .
( 2 ) . بقره ( 2 ) آيهء 233 .
( 3 ) . شرائع الاسلام ، كتاب النكاح ، ص 204 ، القول في نفقة الأقارب .
( 4 ) . روح الجنان ، ج 2 ، ص 248 .
( 5 ) . بقره ( 2 ) آيهء 234 .
( 6 ) . مجمع البيان ، ج 2 ، ص 336 .