خذا بجهاد مشغول شود ، گو بكن [ 136 - ر ] كه « 1 » منفعت يابذ . « 2 »
و گفتهاند : استثنا متصل است . تقديرش چنين بوذ :
« لا اسئلكم على ما ادعوكم إليه اجرا الا اتخاذ المدعو سبيلا بطاعته فذلك اجرى لان اللّه يا جرنى عليه » . « 3 »
يعنى : نمىخواهم از شما مزدى بر آنچه شما را به آن مىخوانم ، الا آنك فرا گيرند مدعو را راهي به حضرت خذاى - تعالى - بفرمان بردن ، كه مزد من اينست . زيرا كه خذاى - عز و جل - مرا بر آن ثواب خواهذ داذ .
هامش
( 1 ) - كلمهء « كه » در اصل نسخه مكرر است .
( 2 ) - طبرى 19 / 17 .
( 3 ) - كشف الاسرار 7 / 51 .