فَضَلُّوا :
گمراه شذند از راه راست يافتن .
و گفتهاند : ايشانرا خطا افتاذ ، در تشبيه كردن ترا بقولهاء كه ناقض يكديگرند . وقتى گفتند : از غايت بلاغت و فصاحت كه دارذ ، قران از تلقاء نفس خوذ ميگويذ و افترا ميكنذ .
و گاهى گفتند : ديوانه است .
و گاهي گفتند : ساحرست .
و گاهي گفتند : مسحور است . « 1 »
فَلا يَسْتَطِيعُونَ سَبِيلًا :
بر آنچه مىگويند ، هيچ حجت و برهان نتوانند آوردن .
تَبارَكَ الَّذِي إِنْ شاءَ جَعَلَ لَكَ خَيْراً مِنْ ذلِكَ :
بزرگ و بلند شذ خذاى - عز و جل . اگر خواهد .
يعنى : مىخواهذ كه ترا كرامت كنذ بستانى ، بهتر از آن بستان كه ايشان گفتند ؛ يعنى :
أَوْ تَكُونَ لَكَ جَنَّةٌ :
« 2 »
و گفتهاند : اشارتست بكنز و جنت . « 3 » و به اين وجه ، « ذلك » بواحد رانذ ؛ كقوله : بين ذلك .
ابن عباس گويذ :
هامش
( 1 ) - طبرى 18 / 126 ، تبيان 7 / 474 ، مجمع 7 / 161 .
( 2 ) - فرقان / 8 .
( 3 ) - مجمع 7 / 161 .