و « يلقى » و « يكون » ، هردو فعل مضارعاند . ايشانرا عطف كرد بر آنرو كه آن فعل ماضى است . و اين عطفى نيكوست . دخول مضارع ميان ايشان ، « فيكون معه » است .
أَوْ تَكُونُ
« 1 »
لَهُ جَنَّةٌ :
يا او را بوستانى بوذي ،
يَأْكُلُ مِنْها :
بخوردي از ثمره آن بستان .
و گفتهاند : يا او را بوستانى بوذي ، كه او مختص بوذ بأكل آن ، تا مأكل وي روشن بوذي . « 2 »
و اين هم خطاست ، زيرا كه فقر ، نافى رسالت نيست .
و « ناكل » بنون خواندهاند ؛ يعنى : او از آن بستان بخورذ و ما را بخورانيذي .
و محتملست كه « ياكل » بطريق استهزا بوذ .
وَ قالَ الظَّالِمُونَ :
كافران قريش گفتند ،
و گفتهاند : اين سخن عبد اللّه زبعرى است . « 3 »
هامش
( 1 ) - اصل نسخه : يكون .
( 2 ) - طبرى 18 / 126 ، تبيان 7 / 473 . و اين جمله در اصل تفسير ، دو بار نوشته شده است .
( 3 ) - كشف الاسرار 7 / 7 .