أَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ :
در دلهاى ايشان شك و نفاق بوذ ؟
و گفتهاند : عداوت خذا و رسول . « 1 »
و گفتهاند : عداوة امير المؤمنين . « 2 »
أَمِ ارْتابُوا :
يا در دين شك افتاذند ؟
أَمْ يَخافُونَ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ رَسُولُهُ :
يا ترسيذند كه خذا و رسول ميل كنذ در حكم ؟ ؛
يعنى : عدول ايشان از حكم ، از قسمى ازين سه قسم .
و بلفظ استفهام ، از آن فرموذ ، تا توبيخ و ذمّ سختتر بوذ . « 3 »
بَلْ أُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ :
بل كه ايشان منافق و كافراند ، بپوشيدن آن امر فرموذ .
[ 128 - ر ] و گفتهاند : از جهت رسول - صلى اللّه عليه و آله - چيزى نبود كه او را در شك افكند ، و ليكن ايشان ظالم و كافر گشتند ، كه از طاعت خذا و رسول امتناع نموذند . « 4 »
هامش
( 1 ) - تفسير فخر 24 / 21 ، مرض را به « نفاق » تفسير كرده كه همين مضمون را مىرساند .
( 2 ) - از انضمام قول بالا و حديث « حبّ على ايمان و بغضه كفر و نفاق » بدست مىآيد .
( 3 ) - تبيان 7 / 451 ، مجمع 7 / 150 .
( 4 ) - طبرى 18 / 108 ، تبيان 7 / 451 .