يعنى : خذاى - تعالى - قايل اين كلمه است ، و در آن هيچ خلاف صورت نبندذ . « 1 »
وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ :
و از پس ايشان ،
و گفتهاند : از پيش ايشان . « 2 » « 3 » [ 124 - پ ]
و گفتهاند : « برزخ » ، حايلى و حاجزى است . و اين عبارتست از آن مدت كه ميان دنيا و آخرتست . « 4 »
و گفتهاند : « برزخ » ، عبارتست از حاجزى كه ميان ميت است و رجوع وي به دنيا . « 5 »
و گفتهاند : « من ورايهم برزخ » ؛ اى : امهال ؛ يعنى : در پيش ايشان مهلهاست . « 6 »
و گفتهاند : « برزخ » گورست . « 7 »
هامش
( 1 ) - ابو الفتوح رازى 8 / 157 .
( 2 ) - تبيان 7 / 394 ، مجمع 7 / 118 ، رازى 8 / 157 ، كشاف 3 / 203 .
( 3 ) - كاتب اصل نسخه ، در هنگام نوشتن اين قسمت ، به اشتباه ، مطالب را مقدم و مؤخّر نوشته ، و سپس به اين اشتباه متوجه شده و در حاشيهء صفحه ، ذيل همين كلمه چنين نگاشته : « سهو از اينجاست . با ورق ميان رود و باز سر سخن آيد » .
لذا پس از اين كلمه ، صفحهء 124 - پ ، 125 - ر ، سپس بقيهء 124 - ر و بعد از آن 125 - پ مىآيد .
( 4 ) - تبيان 7 / 394 ، مجمع 7 / 118 .
( 5 ) - رازى 8 / 158 ، كشاف 3 / 203 ، تبيان و مجمع - همان صفحات .
( 6 ) - تبيان ، مجمع ، رازى - همان صفحات .
( 7 ) - كشف الاسرار 6 / 468 .