مصنف كتاب گويذ : مراد ازين شياطين ، روساي قريشاند ، كقوله :
« وَ إِذا خَلَوْا إِلى شَياطِينِهِمْ قالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّما نَحْنُ مُسْتَهْزِؤُنَ » .
« 1 »
بارى - تعالى - رسول را امر مىفرمايذ كه از حضور و غيبت كفار قريش ، بجناب مقدس ما پناه گير ، تا در غيبت و حضور چيزى نگويند و نكنند كه موجب كراهيت خاطر مبارك تو بوذ . و ما بعد آيت دالّست برين معنى .
قوله :
حَتَّى إِذا جاءَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قالَ رَبِّ ارْجِعُونِ * لَعَلِّي أَعْمَلُ صالِحاً فِيما تَرَكْتُ كَلَّا إِنَّها كَلِمَةٌ هُوَ قائِلُها وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى
[
يَوْمِ يُبْعَثُونَ
] : « 2 »
تا يكى از ايشان را مرگ دررسذ ، گويذ : خذاوندا ! مرا بازگردان به دنيا ،
« هم » در « احدهم » ، ضمير شياطين است . و « قال » هم مقول اوست .
« ارجعون » بلفظ جمع ذكر فرموذ ، از پى مخاطب .
و گفتهاند : مخاطب ، ملك الموت و اعوان اواند . « 3 »
و گفتهاند : تقديرش اينست :
« يا ربّ مرهم ارجعونى » : « 4 » خذاوندا ! امر فرما ايشانرا تا مرا به دنيا باز گردانند .
هامش
( 1 ) - بقره / 14 .
( 2 ) - مؤمنون / 99 - 100 . و دو كلمهء آخر آيه در اصل نسخه نيست .
( 3 ) - رازى 8 / 157 .
( 4 ) - كشف الاسرار 6 / 467 - 468 .