قوله تعالى :
وَ قُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ .
« 1 »
بگو اى محمد ! خذاوندا مرا و ماذر و پذر مرا و اهل ايمانرا از امت من بيامرز و رحمت كن بر ما « 2 » .
هامش
( 1 ) - مؤمنون / 118 .
( 2 ) - ترجمهء تحت اللفظى آيهء شريفه چنين است : « خداوندا بيامرز و رحمت كن بر ما » .
مصنف بزرگوار ( قدّس سرّه ) در تفسير آيه گفته است : « خداوندا مرا و مادر و پدر مرا و اهل ايمان را از امت من بيامرز » .
ما بر اين تفسير ، دليلى نيافتيم . و بر همين اساس ، تكلّفهاى بعدى كه مصنّف بدان گرفتار شده است ، وجه آن روشن مىگردد . از جمله : استدلال به اين آيهء شريفه بر ايمان آباء پيامبر صلى الله عليه و آله ، كه در نهايت اشكال است ، در عين حال كه اصل ايمان والدين و اجداد رسول خدا صلى الله عليه و آله ، از روشنترين و بديهىترين مطالب در نظر اهل ايمان است . همچنين نزول آيهء شريفهء« ما كانَ لِلنَّبِيِّ . . . »در شأن ابو جهل ، و سپس نقل حديثى كه همه ، بر تكلّف مبحث مىافزايد . به اين موارد ، در جاهاى خود ضرورتا اشاره مىشود ، انشاء الله .
ولى نكتهاى كه در اينجا قابل ذكر است ، آنكه هرگاه تفسير ، از حريم اصلى خود - كه ظاهر كتاب يا باطن آن به بيان اهل علم قرآن ، يعنى معصومان پاك عليهم السلام باشد - خارج گردد ، چنين تكلّفاتى پيش مىآيد . و منشأ حيرتهاى عالمان مىگردد .