پس چون شرك و كفر و انواع معاصى بر بنده قضا كند ، و رسول را بفرستذ كه ايمان آور و معصيت مكن ، و حكم كرده باشذ بكفر و معصيت بنده ، ارسال رسل و انزال كتب سفه بوذ ، و از حكيم « 1 » سفه روا نبوذ . پس
« رُسُلًا مُبَشِّرِينَ وَ مُنْذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ » .
« 2 »
باطل بوذ ، و هيچ مسلمان كلام خذايرا باطل نگويذ .
اما از ضحاك ، اين تفسير عجب نيست . زيرا كه در تفسير :
« وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ »
« 3 »
گويذ : « وزر » نام بتى است كه رسول - صلى اللّه عليه و آله - پيش از بعثت نبوت ، آن بت در پشت كرده بود ، و جاييى مىبوده ، خذاى - عز و جل - جبرييل را بفرستاد ، و آن بت از پشت وى بينداخت . « 4 »
هامش
( 1 ) - اصل نسخه : حكم .
( 2 ) - نساء / 145 .
( 3 ) - انشراح / 2 .
( 4 ) - وزر : ثقل ، سنگينى ( فرهنگ نفيسى )
در حديث امام رضا عليه السلام آيهء شريفه چنين تفسير شده است :« وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ » :ثقل مقاتلة الكفّار و اهل التأويل بعلى ابن ابى طالب عليه السلام .
( برهان 4 / 475 ح 7 ، به نقل از مناقب شهر آشوب )
بايد دانست كه مفسّران مكتب خلفا ، در نتيجهء اعراض از خاندان وحى عليهم السلام و مراجعه نكردن به « اهل الذكر » - كه خداى تعالى ، به سؤال از آنها براى -