يعنى : مخالفان امير المؤمنين ، سگان اهل دوزخاند . « 1 »
و گفتهاند : اهل بدعتاند . و بدعت چيزى بوذ كه بعد از رسول وضع كرده باشند ، و به نو اساس نهاذه باشند ، مثل مخالفت كردن امير المؤمنين و ذليل كردن اهل بيت .
و الأخسرو :
من اتعب نفسه طلبا للنجاة ، فيؤديه الى النار « 2 » ؛
يعنى : آنك نفس خوذ را بمجاهده و رياضت برنجاند ، رياضت و طاعت او را بدوزخ رسانذ « 3 » . چنانك رسول - عليه [ و آله ] السلام - [ 110 - ر ] صحابه را گفت :
« اگر چندان نماز كنيذ كه قامت شما چون كمان منحنى شوذ ، و چندان روزه گيريذ كه قد شما از ضعف چون تير نزار شود ، بي محبت اهل بيت من شما را نافع نيايذ » .
اگر محبت اهل بيت داشتندى ، مخالفت ايشان نكردندي ، و ديگرانرا بر امير المؤمنين ترجيح و تقديم ننهاذندي ، و حق فاطمه - عليها السلام - از فدك و غيره - قطع نكردندى . و اين حديث كه ياذ كرديم ، در غريبين هروي مسطور و مذكورست .
و « خسران » ضد ربحست . و « اعمالا » منصوبست بتميز . « 4 » و قياس آنست كه مفرد بوذي ، اما از جهت اختلاف اجناس اعمال ، جمع فرموذ . و معنى آن
هامش
( 1 ) - سنن ابن ماجه 61 / 173 با اختلاف الفاظ ، مسند احمد بن حنبل جزء رابع / 355 و 382 جزء خامس / 250 و 253 و 256 و 269 .
( 2 ) - كشف الاسرار 5 / 748 .
( 3 ) - چنان كه بعضى از فرق مسلمين مثل صوفيه عمل مىكنند .
( 4 ) - تبيان 7 / 97 ، مجمع 6 / 496 .