آيذ « 1 » . اگر مدتى برين حالت براند و نماز ايشان برين طريق بوذ ، عالم ازيشان برگردذ و آدميان منقطع شوند ، و برين عالم غلبه كنند و كار عالم بفساد رسذ .
فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجاً عَلى أَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنا وَ بَيْنَهُمْ سَدًّا :
اجازت هست كه از مال خوذ . « 2 »
بعضى مفسران برآنند كه « خرج » و « خراج » بيك معنى است ، و « خرج » مصدر است . « 3 »
و گفتهاند : « خرج » جعل و اجرست . « 4 » و « سد » ، احكام كردن و محكم گردانيدن بوذ . تقول : سددته فاسد « 5 » .
قالَ ما مَكَّنِّي فِيهِ رَبِّي خَيْرٌ :
ذوا القرنين گفت : آنچه معاونت كرد مرا به آن خذاي - تعالى - از تمكين ، بهتر از عطيه شما است .
و گفتهاند : تمكينى و مكانتى كه خذاى - تعالى - مرا كرامت كرده است ، بهتر از جعل و اجر شما است كه بر من عرض مىكنيذ . « 6 »
و ضمير در « فيه » عايد است با « سد » . « 7 »
هامش
( 1 ) - كشاف 2 / 746 ، كشف 5 / 742 .
( 2 ) - در نسخه اصل به همين صورت جمله ناقص است .
( 3 ) - طبرى 16 / 71 ، تبيان 7 / 90 ، مجمع 6 / 494 .
( 4 ) - مجمع 6 / 494 .
( 5 ) - مجمع 6 / 494 .
( 6 ) - تبيان 7 / 60 ، مجمع 6 / 494 .
( 7 ) - كشاف 2 / 747 .