و اين قومى بوذند كه خذاى - عزّ و جلّ - ميدانست كه ايمان نياورند و بر كفر ميرند . و « كلمه » ، اشارت به اين معنى است .
قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ :
بگو اى محمد ! از بتان كه معبودان شمااند ، هيچيك چيزى آفريذهاند يا اعادت كردهاند ؟
و كافران بآفريذگاري خذا اقرار مىكردند و مقر بوذند كه بتان هيچ چيز [ 80 - پ ] نتوانند آفريذ . و بعضى از ايشان با عادت مقراند .
قُلْ :
بگو اي محمد ! اگر ترا اجابت كنند . و الّا تو بگو ، كه جواب ايشان نيست الّا اين .
اللَّهُ يَبْدَؤُا الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ :
خذاست كه آفرينندهء خلق است ، و بعد از مرگ ايشانرا اعادت كند .
فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ :
چون حال چنين است ، چگونه از راه راست مىگرديذ ؟ « 1 »
قُلْ هَلْ مِنْ شُرَكائِكُمْ مَنْ يَهْدِي إِلَى الْحَقِّ :
بگو اى محمد ! كيست از شركاء شما كه به حق راه نمايذ ؟
چون گويند : كس نيست ، و ازين گفتن ايشانرا چاره نبوذ ،
قُلْ :
هامش
( 1 ) - اصل نسخه : نمىگرديد .