هركس كه از شما ، چون گناهي بكند ،
بِجَهالَةٍ :
بنادانى ،
و گفتهاند : به اختيار . « 1 »
حسن گويد : هركس كه گناهي از وى صادر شوذ ، جاهل بوذ . « 2 »
ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ :
پس توبت كند از آن گناه ، يا از آن جهل ،
وَ أَصْلَحَ ؛
يعنى : عزمش آن نبوذ كه عود كند به مثل آن گناه ،
فَأَنَّهُ غَفُورٌ :
بدرستى كه خذاى - تعالى - پوشنده گناه توبت كنندگان است .
رَحِيمٌ :
مهربان است بايشان ، بذخول نعيم [ 45 - ر ] مغنم .
« أَنَّهُ »
اوّل ، مفتوح و مكسور جايز بود . فتحش بدل بوذ از رحمت ، و كسرش باستيناف باشذ .
و
« أَنَّهُ »
دوّم ، كسرش روا بوذ بابتدا ، و فتحش جايز باشذ بتقدير آنك :
هامش
( 1 ) - تفسير رازى 4 / 439 .
( 2 ) - تفسير طبرى 11 / 394 رقم 13297 ، مجمع 4 / 476 ، تفسير رازى 4 / 439 .
قول مجاهد است .