« فالامر انّه » .
و « من » جايز بوذ كه گوييم شرط راست .
و « فى » در جزا عمل كرده است .
و نيز روا بوذ كه « من » بمعنى « الذى » و « فى » از پى خبر آورده است . « 1 »
وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ :
و همچنين بيان كرديم آيات را ، چنانك بيان كرديم بحجتها درين سوره و سورتهاى پيش ازين .
« نُفَصِّلُ الْآياتِ »
يعنى بيّنها . « 2 »
و « فصل » ، ميان دو چيز جذايى كردن بوذ . و فصل در قضا از آنجاست . و تفصيل ، تبيين بوذ . و محتمل است كه معانى پوشيذه بوذ .
وَ لِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ :
« لام » عطف است بر معنى . و معنى آن بوذ كه :
« تفصيل الآيات لتظهر الحق و لتستبين » ؛ « 3 »
يعنى : بيان آيات ، از آن جهت كرديم تا حق ظاهر شوذ و روشن گرذد راه مجرمان .
هامش
( 1 ) - تفسير طبرى 11 / 392 - 393 ، التبيان 4 / 158 - 159 ، تفسير رازى 4 / 439 .
( 2 ) - در اصل نسخه چنين است . و ظاهرا « نبينها » صحيح است .
( 3 ) - بيضاوى 1 / 303 : و يجوز ان يعطف على علة مقدرة اى نفضل الآيات ليظهر الحق و تستبين .