خذاى - تعالى - است ؛ چنانك در اعراف فرموذ :
« ثُمَّ بَعَثْنا مِنْ بَعْدِهِمْ مُوسى بِآياتِنا » .
« 1 »
يعنى : عصى « 2 »
« إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلَائِهِ فَظَلَمُوا بِها » ؛
« 3 »
يعنى : منكر شذند بآنك نه از حضرت خذاست .
وجه هفتم : بمعنى دزدى كردن ، چنانك در يوسف فرموذ :
« قالُوا جَزاؤُهُ
« 4 »
مَنْ وُجِدَ فِي رَحْلِهِ
« 5 »
فَهُوَ جَزاؤُهُ كَذلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ » ؛
« 6 »
يعنى : دزدان به قدر آنچه دزديذه بودى ، خدمت كردى ؛ چنانك در مايده فرموذ :
« السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُما » .
تا آنجا كه فرموذ :
« فَمَنْ تابَ مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ » ؛
« 7 »
هامش
( 1 ) - اعراف / 103 .
( 2 ) - افزودهء توضيحى مصنف به متن آيه .
( 3 ) - اعراف / 103 .
( 4 ) - اصل نسخه : « انما جزاؤه »
( 5 ) - اصل نسخه : فى رده .
( 6 ) - يوسف / 75 .
( 7 ) - مائده / 38 و قسمتى از 39 .