دوم : بمعنى عدد ، چنانك فرموذ :
« لِتَعْلَمُوا عَدَدَ السِّنِينَ وَ الْحِسابَ » ،
« 1 »
يعنى : عدد روزها و ماهها و سالها . و نظيرش در سورة الانعام :
« وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْباناً » ،
« 2 »
و نظاير ديگر دارذ .
سيوم : بمعنى حساب كردن [ 43 - پ ] خذاى - تعالي - بندگانرا روز قيامت ، چنانك فرموذ :
« قَبْلَ يَوْمِ الْحِسابِ » ؛
« 3 »
يعنى : آن روز كه خذاى - تعالى - حساب خلق كند .
و نظيرش در سوره ابرهيم فرموذ :
« يَوْمَ يَقُومُ الْحِسابُ » ؛
« 4 »
يعنى : روز قيامت كه حساب خلق بوذ .
وجه چهارم : در خاطر اين ضعيف مىآيذ كه بمعنى « كفا ، بى » بوذ ؛ يعنى :
« بس است مرا » ، چنانك ابرهيم فرموذ در منجنيق ، بجواب جبرييل - عليه السلم :
هامش
( 1 ) - يونس / 5 .
( 2 ) - انعام / 96 .
( 3 ) - ص / 16 .
( 4 ) - ابراهيم / 41 .